ار�ښاد پرهيز ځاي پر ځاي هڅه کړې چې خپل �لس پ�هې ، علم ، عرفان ، تمدن ا� معرفت ته را�ب�لې . ما چې د ن�م�ړي په شعر�نه کې دا ځانګړتيا�ې �ل�ستې ن� ي� خ� راته په زړه پ�رې په دې �ې چې کل�نه مخکې هم زم�ږ شاعران� ا� لېک�ال� هغه �ير�نه �ړلې چې نن يي هم م�ږ �اړ� . خ� دې راته ي� بل څه هم ج�ت کړل ا� هغه داچې زم�ږ ټ�لنه لا هم د هماغه ننګ�ن� ا� ست�نز� سره مخ ده چې څ� لسېزې دمخه �رسره مخ �ه ، م�ږ په تېر� څ� لسيز� کې لا هم نه ي� ت�انيدلي چې د علم ، پ�هې ، عرفان ا� ي��الي په ل�ر حتي ي� ګام هم پ�رته کړ� . ا� د خپل� ست�نز� له هغه پيټې چې له کل�ن� راهېسې م� پر ا�ږ� دي د ي�ې کمې برخې په کم�ل� هم نه ي� ت�انېدلي.   تفصيل

په پښتن� کې به داسې څ�ک نه �ي پاتې چې لږ تر لږه د سیف الرحمن سلېم د خ�ږ� غزل�ن� ی� یا د�ه بیته یې نه �ي په یاد . خ� داسې کسان به ډېر کم �ي چې خپله ددې خ�ږ� غزل�ن� پنځ�نکی یې پې�انده ا� یا یې په اړه څه ا�رېدلې �ي . هغه لکه غزل�نه چې یې د ګ�ت� په شمېر خ� په په ت�ل پ�ره دي . له همداسې ګ�ت� په شمېر کسان� سره یې ناسته �لاړه درل�ده  تفصيل